Betekenis van het woord bludgeoning in het Nederlands
Wat betekent bludgeoning in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
bludgeoning
US /ˈblʌdʒ.ɪŋ/
UK /ˈblʌdʒ.ɪŋ/
Zelfstandig Naamwoord
slag, mishandeling
the act of hitting someone or something repeatedly with a heavy object
Voorbeeld:
•
The victim suffered a severe bludgeoning to the head.
Het slachtoffer liep een zware slag op het hoofd op.
•
The police investigated the brutal bludgeoning.
De politie onderzocht de brute mishandeling.
Werkwoord
1.
neerslaan, mishandelen
to hit someone or something repeatedly with a heavy object
Voorbeeld:
•
He was accused of bludgeoning the victim with a baseball bat.
Hij werd beschuldigd van het neerslaan van het slachtoffer met een honkbalknuppel.
•
The attackers continued to bludgeon him even after he fell.
De aanvallers bleven hem neerslaan, zelfs nadat hij viel.
2.
dwingen, onder druk zetten
to force someone to do something, especially by using strong arguments or threats
Voorbeeld:
•
The government tried to bludgeon the opposition into accepting the new law.
De regering probeerde de oppositie te dwingen de nieuwe wet te accepteren.
•
He felt like he was being bludgeoned into making a decision.
Hij voelde zich gedwongen om een beslissing te nemen.
Gerelateerd Woord: