Betekenis van het woord bobtail in het Nederlands
Wat betekent bobtail in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
bobtail
US /ˈbɑːb.teɪl/
UK /ˈbɒb.teɪl/
Zelfstandig Naamwoord
bobtail, stompstaart
a short tail, especially one that has been cut short or is naturally short
Voorbeeld:
•
The dog wagged its little bobtail excitedly.
De hond kwispelde enthousiast met zijn kleine bobtail.
•
The breed is known for its distinctive bobtail.
Het ras staat bekend om zijn kenmerkende bobtail.
Werkwoord
bobtailen, staart couperen
to cut short the tail of an animal
Voorbeeld:
•
They decided to bobtail the sheep for easier shearing.
Ze besloten de schapen te bobtailen voor gemakkelijker scheren.
•
Some dog breeds are traditionally bobtailed.
Sommige hondenrassen worden traditioneel gebobtaild.
Bijvoeglijk Naamwoord
bobtail, met korte staart
having a short or cut-off tail
Voorbeeld:
•
The little bobtail cat sat on the fence.
De kleine bobtail kat zat op het hek.
•
He drove a bobtail truck, which is a truck without a trailer.
Hij reed in een bobtail vrachtwagen, wat een vrachtwagen zonder aanhanger is.
Gerelateerd Woord: