Betekenis van het woord concomitant in het Nederlands
Wat betekent concomitant in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
concomitant
US /kənˈkɑː.mə.t̬ənt/
UK /kənˈkɒm.ɪ.tənt/
Bijvoeglijk Naamwoord
concomitant, gepaard gaand, bijkomend
naturally accompanying or associated
Voorbeeld:
•
The rise in crime was a concomitant of the economic depression.
De toename van criminaliteit was een concomitant van de economische depressie.
•
Loss of memory is a natural concomitant of old age.
Geheugenverlies is een natuurlijke concomitant van ouderdom.
Zelfstandig Naamwoord
concomitant, bijverschijnsel, gevolg
a phenomenon that naturally accompanies or follows something
Voorbeeld:
•
Pain is a common concomitant of injury.
Pijn is een veelvoorkomende concomitant van letsel.
•
The benefits of the new policy have many positive concomitants.
De voordelen van het nieuwe beleid hebben veel positieve concomitanten.