Betekenis van het woord correlative in het Nederlands
Wat betekent correlative in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
correlative
US /ˈkɔːr.ə.lə.t̬ɪv/
UK /kəˈrel.ə.tɪv/
Bijvoeglijk Naamwoord
correlatief, onderling afhankelijk
having a mutual relationship or connection, in which one thing depends on another
Voorbeeld:
•
The two concepts are correlative; you can't understand one without the other.
De twee concepten zijn correlatief; je kunt het ene niet begrijpen zonder het andere.
•
There is a correlative relationship between poverty and crime rates.
Er is een correlatief verband tussen armoede en criminaliteitscijfers.
Zelfstandig Naamwoord
correlatief, tegenhanger
a correlative word or concept
Voorbeeld:
•
In the sentence 'neither...nor', 'nor' is the correlative to 'neither'.
In de zin 'noch...noch' is 'noch' het correlatief van 'noch'.
•
Cause and effect are often treated as correlatives in philosophical discussions.
Oorzaak en gevolg worden in filosofische discussies vaak als correlatieven behandeld.
Gerelateerd Woord: