Betekenis van het woord disgrace in het Nederlands
Wat betekent disgrace in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
disgrace
US /dɪsˈɡreɪs/
UK /dɪsˈɡreɪs/
Zelfstandig Naamwoord
schande, oneer
loss of reputation or respect as the result of a dishonorable action
Voorbeeld:
•
He brought disgrace upon his family with his actions.
Hij bracht schande over zijn familie met zijn daden.
•
The scandal was a national disgrace.
Het schandaal was een nationale schande.
Werkwoord
te schande maken, ontluisteren
to bring shame or discredit upon (someone or something)
Voorbeeld:
•
His poor performance disgraced the entire team.
Zijn slechte prestatie ontluisterde het hele team.
•
He was disgraced after being caught cheating.
Hij werd te schande gemaakt nadat hij was betrapt op valsspelen.
Gerelateerd Woord: