Betekenis van het woord dislocation in het Nederlands
Wat betekent dislocation in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
dislocation
US /ˌdɪs.loʊˈkeɪ.ʃən/
UK /ˌdɪs.ləˈkeɪ.ʃən/
Zelfstandig Naamwoord
1.
dislocatie, ontwrichting
an injury in which a bone is forced out of its normal position in a joint
Voorbeeld:
•
The athlete suffered a shoulder dislocation during the match.
De atleet liep tijdens de wedstrijd een schouderdislocatie op.
•
The doctor had to reduce the dislocation under anesthesia.
De arts moest de dislocatie onder narcose herstellen.
2.
ontwrichting, verstoring
disturbance from a proper, original, or usual place or state
Voorbeeld:
•
The war caused a massive social dislocation.
De oorlog veroorzaakte een enorme sociale ontwrichting.
•
Economic dislocation led to high unemployment rates.
Economische ontwrichting leidde tot hoge werkloosheidscijfers.
Gerelateerd Woord: