Betekenis van het woord eminence in het Nederlands
Wat betekent eminence in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
eminence
US /ˈem.ə.nəns/
UK /ˈem.ɪ.nəns/
Zelfstandig Naamwoord
1.
eminentie, faam, aanzien
fame or acknowledged superiority, especially in a profession or activity
Voorbeeld:
•
Her eminence in the field of astrophysics is widely recognized.
Haar eminentie op het gebied van astrofysica wordt algemeen erkend.
•
He achieved great eminence as a legal scholar.
Hij verwierf grote faam als rechtsgeleerde.
2.
Eminentie
a title of honor, especially for a cardinal
Voorbeeld:
•
His Eminence, Cardinal Richelieu, was a powerful figure.
Zijne Eminentie, Kardinaal Richelieu, was een machtige figuur.
•
The Pope addressed the cardinals, including His Eminence.
De paus sprak de kardinalen toe, inclusief Zijne Eminentie.
3.
verhoging, hoogte, heuvel
a raised place or object
Voorbeeld:
•
From the eminence of the hill, they could see the entire valley.
Vanaf de hoogte van de heuvel konden ze de hele vallei zien.
•
The statue was placed on a small eminence in the park.
Het standbeeld werd op een kleine verhoging in het park geplaatst.
Gerelateerd Woord: