Betekenis van het woord impulsive in het Nederlands
Wat betekent impulsive in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
impulsive
US /ɪmˈpʌl.sɪv/
UK /ɪmˈpʌl.sɪv/
Bijvoeglijk Naamwoord
1.
impulsief, onbezonnen
acting or done without forethought
Voorbeeld:
•
His decision to quit his job was very impulsive.
Zijn beslissing om zijn baan op te zeggen was erg impulsief.
•
She made an impulsive purchase of a new car.
Ze deed een impulsieve aankoop van een nieuwe auto.
2.
impulsief, spontaan
driven by sudden urges or desires
Voorbeeld:
•
He has an impulsive personality, always seeking new adventures.
Hij heeft een impulsieve persoonlijkheid, altijd op zoek naar nieuwe avonturen.
•
Her laughter was loud and impulsive.
Haar lach was luid en impulsief.
Gerelateerd Woord: