Betekenis van het woord infidel in het Nederlands
Wat betekent infidel in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
infidel
US /ˈɪn.fə.del/
UK /ˈɪn.fɪ.dəl/
Zelfstandig Naamwoord
ongelovige, heiden
a person who does not believe in religion or who adheres to a religion other than one's own, especially a non-Christian or non-Muslim
Voorbeeld:
•
The crusaders often referred to their enemies as infidels.
De kruisvaarders noemden hun vijanden vaak ongelovigen.
•
He was accused of being an infidel for questioning religious dogma.
Hij werd beschuldigd van ongeloof omdat hij religieuze dogma's in twijfel trok.
Bijvoeglijk Naamwoord
ongelovig, heiden
not believing in religion or adhering to a religion other than one's own
Voorbeeld:
•
The king declared war on the infidel nations.
De koning verklaarde de oorlog aan de ongelovige naties.
•
His views were considered infidel by the religious authorities.
Zijn opvattingen werden door de religieuze autoriteiten als ongelovig beschouwd.
Gerelateerd Woord: