ความหมายของคำ bludgeoning ในภาษาไทย
bludgeoning ในภาษาอังกฤษหมายถึงอะไร? มาร่วมค้นหาความหมาย การออกเสียง และวิธีใช้คำนี้อย่างละเอียดกับ Lingoland
bludgeoning
US /ˈblʌdʒ.ɪŋ/
UK /ˈblʌdʒ.ɪŋ/
คำนาม
การทุบตี, การตีอย่างแรง
the act of hitting someone or something repeatedly with a heavy object
ตัวอย่าง:
•
The victim suffered a severe bludgeoning to the head.
เหยื่อถูกทุบตีอย่างรุนแรงที่ศีรษะ
•
The police investigated the brutal bludgeoning.
ตำรวจสอบสวนคดีทุบตีอย่างโหดเหี้ยม
กริยา
1.
ทุบตี, ตีอย่างแรง
to hit someone or something repeatedly with a heavy object
ตัวอย่าง:
•
He was accused of bludgeoning the victim with a baseball bat.
เขาถูกกล่าวหาว่าทุบตีเหยื่อด้วยไม้เบสบอล
•
The attackers continued to bludgeon him even after he fell.
ผู้โจมตียังคงทุบตีเขาแม้หลังจากที่เขาล้มลง
2.
บีบบังคับ, กดดัน
to force someone to do something, especially by using strong arguments or threats
ตัวอย่าง:
•
The government tried to bludgeon the opposition into accepting the new law.
รัฐบาลพยายามบีบบังคับฝ่ายค้านให้ยอมรับกฎหมายใหม่
•
He felt like he was being bludgeoned into making a decision.
เขารู้สึกเหมือนถูกบีบบังคับให้ตัดสินใจ
คำที่เกี่ยวข้อง: