ความหมายของคำ reprobate ในภาษาไทย
reprobate ในภาษาอังกฤษหมายถึงอะไร? มาร่วมค้นหาความหมาย การออกเสียง และวิธีใช้คำนี้อย่างละเอียดกับ Lingoland
reprobate
US /ˈrep.rə.beɪt/
UK /ˈrep.rə.beɪt/
คำนาม
คนเลว, คนชั่ว, คนเสเพล
an unprincipled person; a scoundrel
ตัวอย่าง:
•
He was known as a drunken reprobate.
เขาเป็นที่รู้จักในฐานะคนเลวขี้เมา
•
The old man was a charming but incorrigible reprobate.
ชายชราเป็นคนเลวที่มีเสน่ห์แต่แก้ไขไม่ได้
คำคุณศัพท์
เสเพล, ชั่วร้าย, เลวทราม
unprincipled; depraved
ตัวอย่าง:
•
His reprobate behavior led to his expulsion from the club.
พฤติกรรมเสเพลของเขานำไปสู่การถูกไล่ออกจากสโมสร
•
The novel depicted a society filled with reprobate characters.
นวนิยายเรื่องนี้พรรณนาถึงสังคมที่เต็มไปด้วยตัวละครเสเพล
กริยา
ประณาม, ปฏิเสธ, ขับไล่
to condemn or cast off as worthless or evil
ตัวอย่าง:
•
The church chose to reprobate him for his heretical views.
คริสตจักรเลือกที่จะประณามเขาสำหรับมุมมองนอกรีตของเขา
•
His actions were so egregious that society had to reprobate him.
การกระทำของเขาร้ายแรงมากจนสังคมต้องประณามเขา