Betekenis van het woord imperative in het Nederlands

Wat betekent imperative in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland

imperative

US /ɪmˈper.ə.t̬ɪv/
UK /ɪmˈper.ə.tɪv/
"imperative" picture

Bijvoeglijk Naamwoord

noodzakelijk, cruciaal, dringend

of vital importance; crucial

Voorbeeld:
•
It is imperative that we act now.
Het is noodzakelijk dat we nu handelen.
•
Safety is of imperative concern.
Veiligheid is van cruciaal belang.

Zelfstandig Naamwoord

1.

noodzaak, gebod

an essential or urgent thing

Voorbeeld:
•
Paying off debt is a financial imperative.
Het aflossen van schulden is een financiële noodzaak.
•
The new policy is a moral imperative.
Het nieuwe beleid is een morele noodzaak.
2.

gebiedende wijs, imperatief

a verb form expressing a command or exhortation, as in 'go!'

Voorbeeld:
•
The sentence 'Close the door!' uses the imperative mood.
De zin 'Sluit de deur!' gebruikt de gebiedende wijs.
•
In English, the imperative form is often the base form of the verb.
In het Engels is de gebiedende wijs vaak de basisvorm van het werkwoord.